http://lovefall.blogfa.com/ fa blogfa.com Thu, 10 Dec 2009 22:15:31 GMT http://lovefall.blogfa.com/post-263.aspx  باغ آينه<BR> <BR>چراغي به دستم، چراغي در برابرم:<BR>من به جنگ سياهي مي روم.</P> <P>گهواره هاي خستگي<BR>از كشاكش رفت و آمدها<BR>باز ايستاده اند،<BR>و خورشيدي از اعماق <BR>كهكشان هاي خاكستر شده را<BR>روشن مي كند.</P> <P>فريادهاي عاصي آذرخش<BR>هنگامي كه تگرگ<BR>در بطن بي قرار ابر<BR>نطفه مي بندد.<BR>و درد خاموش وار تاك<BR>هنگامي كه غوره خرد<BR>در انتهاي شاخسار طولاني پيچ پيچ جوانه مي زند.</P> <P>فرياد من همه گريز از درد بود<BR>چرا كه من، در وحشت انگيز ترين شبها، آفتاب را به دعائي<BR>نوميدوار طلب مي كرده ام.</P> <P>تو از خورشيد ها آمده اي، از سپيده دم ها آمده اي<BR>تو از آينه ها و ابريشم ها آمده اي.</P> <P>در خلئي كه نه خدا بود و نه آتش<BR>نگاه و اعتماد ترا به دعائي نوميدوار طلب كرده بودم.<BR>جرياني جدي<BR>در فاصله دو مرگ<BR>در تهي ميان دو تنهائي<BR>[ نگاه و اعتماد تو، بدينگونه است!]</P> <P>شادي تو بي رحم است و بزرگوار،<BR>نفست در دست هاي خالي من ترانه و سبزي است</P> <P>من برمي خيزم!<BR>چراغي در دست<BR>چراغي در دلم.<BR>زنگار روحم را صيقل مي زنم<BR>آينه ئي برابر آينه ات مي گذارم<BR>تا از تو<BR>ابديتي بسازم.</P> Thu, 10 Dec 2009 22:15:31 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=263 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-263.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-261.aspx روزی که خدا کام دل تنگ دلان داد<BR>کام دل تنگ من از آن تنگ‌دهان داد</P> <P>گفتم که مرا از دهنت هیچ ندادند<BR>خندید که از هیچ که را بهره توان داد</P> <P>خرم دل مستی که گه باده‌پرستی<BR>با شاهد مقصود چنین گفت و چنان داد</P> <P>المنة لله که سبک‌بار نشستم<BR>تا ساقی می‌خانه به من رطل گران داد</P> <P>چون قمری از این رشک ننالد به چمن ها<BR>کاین اشک روان را به من آن سرو روان داد</P> <P>سودای نیاز من و ناز تو محال است<BR>نتوان به هم آمیزش پیدا و نهان داد</P> <P>در راه طلب جان عزیزم به لب آمد<BR>خوش آن که مقیم در جانان شد و جان داد</P> <P>گر ایمنم از فتنهٔ دوران عجبی نیست<BR>زیرا که به من چشم تو سر خط امان داد</P> <P>آخر خم ابروی تو خون همه را ریخت<BR>فریاد ز دستی که به دست تو کمان داد</P> <P>آن روز ملائک همه در سجده فتادند<BR>کز پرده رخت را ملک العرش نشان داد</P> <P>هر اسم معظم که خدا داشت فروغی<BR>در خاتم انگشت سلیمان زمان داد</P> <P>فخر همه شاهان عجم ناصردین شاه<BR>کز روی کرم داد دل اهل جهان داد</P> Thu, 03 Dec 2009 21:31:58 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=261 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-261.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-260.aspx مژده بده! مژده بده! یار پسندید مرا<BR>سایه ی او گشتم و او برد به خورشید مرا</P> <P>جان بلا دیده منم، گریه ی خندیده منم<BR>یار پسندیده منم، یار پسندید مرا</P> <P>کعبه منم، قبله منم، سوی من آرید نماز<BR>کان صنم قبله نما خم شد و بوسید مرا</P> <P>پرتو دیدار خوشش تافته در دیده ی من<BR>آینه در آینه شد دیدمش و دید مرا</P> <P>آینه خورشید شود پیش رخ روشن او<BR>تا به نظر خواه و ببین ک آینه تابید مرا</P> <P>گوهر گم بوده نگر تافته بر فرق فلک<BR>گوهری خوب نظر آمد و سنجید مرا</P> <P>نور چو فواره زند بوسه بر این باره زند<BR>رشک سلیمان نگر و هیبت جمشید مرا</P> <P>چون سر زلفش نکشم سر ز هوای رخ او<BR>باش که صد صبح دمد زین شب امید مرا</P> <P>پرتو بی کیف منم جان رها کرده تنم<BR>تا نشوم سایه ی خود باز نبینید مرا</P> Wed, 02 Dec 2009 22:38:06 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=260 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-260.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-259.aspx ای خوشا مست و خراب اندر خرابات آمده<BR>فارغ از سجاده و تسبیح و طاعات آمده</P> <P>نفی را اثبات خود دانسته و اثبات نفی<BR>وایمن از خویش و بری از نفی و اثبات آمده</P> <P>کرده ورد بلبل مست سحر را استماع<BR>باز با مرغ صراحی در مناجات آمده</P> <P>روح قدسی در هوای مجلس روحانیان<BR>صبحدم مستانه بر بام سماوات آمده</P> <P>عقل با زلف چلیپا از تنازع دم زده<BR>روح با راح مصفا در مقالات آمده</P> <P>گشته مستانرا سر کوی مغان بیت الحرام<BR>عاشقانرا گوشه‏ی مسجد خرابات آمده</P> <P><BR>عارفان را نغمه چنگ مغنی ره زده<BR>صوفیان را باده صافی مداوات آمده</P> <P>شهسوار چرخ بین نزدش پیاده وانگهی<BR>رخ نهاده پیش اسب او و شهمات آمده</P> <P>یک ره ازایوان برون فرمای خواجو را ببین<BR>بر سر کوی تو چون موسی به میقات آمده</P> Mon, 30 Nov 2009 22:04:03 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=259 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-259.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-258.aspx در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند<BR>به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند</P> <P>یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کند<BR>کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند</P> <P>نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار<BR>دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند<BR> <BR>گذر گهی است پر ستم که اندر او به غیرغم<BR>یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند<BR> </P> <P>دل خراب من دگر خراب تر نمی شود<BR>که خنجر غمت ازین خراب تر نمی زند!</P> <P>چه چشم پاسخ است ازین دریچه های بسته ات؟<BR>برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند!</P> <P>نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست<BR>اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند</P> Sun, 29 Nov 2009 22:05:58 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=258 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-258.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-257.aspx چنان مستم چنان مستم من این دم <BR>که حوا را بنشناسم ز آدم</P> <P>ز شور من بشوریده​ست دریا<BR>ز سرمستی من مست است عالم</P> <P>زهی سر ده که سر ببریده جلاد<BR>که تا دنیا نبیند هیچ ماتم</P> <P>حلال اندر حلال اندر حلال است<BR>می خنب خدا نبود محرم</P> <P>از این باده جوان گر خورده بودی<BR>نبودی پشت پیر چرخ را خم</P> <P>زمین ار خورده بودی فارغستی<BR>از آن که ابر تر بارد بر او نم</P> <P>دل بی​عقل شرح این بگفتی<BR>اگر بودی به عالم نیم محرم</P> <P>ز آب و گل برون بردی شما را<BR>اگر بودی شما را پای محکم</P> Wed, 25 Nov 2009 22:42:15 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=257 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-257.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-256.aspx سرآغاز دفتر دوم مثنوی</P> <P> </P> <P>دتي اين مثنوي تاخير شد <BR>مهلتي بايست تا خون شير شد </P> <P>تا نزايد بخت تو فرزند نو <BR>خون نگردد شير شيرين خوش شنو </P> <P>چون ضياء الحق حسام الدين عنان <BR>باز گردانيد ز اوج آسمان </P> <P>چون به معراج حقايق رفته بود <BR>بي‌بهارش غنچه‌ها ناكفته بود </P> <P>چون ز دريا سوي ساحل بازگشت <BR>چنگ شعر مثنوي با ساز گشت </P> <P>مثنوي كه صيقل ارواح بود <BR>باز گشتش روز استفتاح بود </P> <P>مطلع تاريخ اين سودا و سود <BR>سال اندر ششصد و شصت و دو بود </P> <P>بلبلي زينجا برفت و بازگشت <BR>بهر صيد اين معاني بازگشت </P> <P>ساعد شه مسكن اين باز باد <BR>تا ابد بر خلق اين در باز باد </P> <P>آفت اين در هوا و شهوتست <BR>ورنه اينجا شربت اندر شربتست </P> <P>اين دهان بر بند تا بيني عيان <BR>چشم‌بند آن جهان حلق و دهان </P> <P>اي دهان تو خود دهانهء دوزخي <BR>وي جهان تو بر مثال برزخي </P> <P>نور باقي پهلوي دنياي دون <BR>شير صافي پهلوي جوهاي خون </P> <P>چون درو گامي زني بي احتياط <BR>شير تو خون مي‌شودر از اختلاط </P> <P>يك قدم زد آدم اندر ذوق نفس <BR>شد فراق صدر جنت طوق نفس </P> <P>همچو ديو از وي فرشته مي‌گريخت <BR>بهر ناني چند آب چشم ريخت </P> <P>گرچه يك مو بد گنه كو جسته بود <BR>ليك آن مو در دو ديده رسته بود </P> <P>بود آدم ديده نور قديم <BR>موي در ديده بود كوه عظيم </P> <P>گر در آن آدم بكردي مشورت <BR>در پشيماني نگفتي معررت </P> <P>زانك با عقلي چو عقلي جفت شد <BR>مانع بد فعلي و بد گفت شد </P> <P>نفس با نفس دگر چون يار شد <BR>عقل جزوي عاطل و بي‌كار شد </P> <P>چون ز تنهايي تو نوميدي شوي <BR>زير سايهء يار خورشيدي شوي </P> <P>رو بجو يار خدايي را تو زود <BR>چون چنان كردي خدا يار تو بود </P> <P>آنك در خلوت نظر بر دوختست <BR>آخر آن را هم ز يار آموختست </P> <P>خلوت از اغيار بايد نه ز يار <BR>پوستين بهر دي آمد نه بهار </P> <P>عقل با عقل دگر دوتا شود <BR>نور افزون گشت و ره پيدا شود </P> <P>نفس با نفس دگر خندان شود <BR>ظلمت افزون گشت و ره پنهان شود </P> <P>يار چشم تست اي مرد شكار <BR>از خس و خاشاك او را پاك دار </P> <P>هين بجاروب زبان گردي مكن <BR>چشم را از خس ره‌آوردي مكن </P> <P>چونك مؤمن آينهء مؤمن بود <BR>روي او ز آلودگي ايمن بود </P> <P>يار آيينست جان را در حزن <BR>در رخ آيينه اي جان دم مزن </P> <P>تا نپوشد روي خود را در دمت <BR>دم فرو خوردن ببايد هر دمت </P> <P>كم ز خاكي چونك خاكي يار يافت <BR>از بهاري صد هزار انوار يافت </P> <P>آن درختي كو شود با يار جفت <BR>از هواي خوش ز سر تا پا شكفت </P> <P>در خزان چون ديد او يار خلاف <BR>در كشيد او رو و سر زير لحاف </P> <P>گفت يار بد بلا آشفتنست <BR>چونك او آمد طريقم خفتنست </P> <P>پس بخسپم باشم از اصحاب كهف <BR>به ز دقيانوس آن محبوس لهف </P> <P>يقظه‌شان مصروف دقيانوس بود <BR>خوابشان سرمايهء ناموس بود </P> <P>خواب بيداريست چون با دانشست <BR>واي بيداري كه با نادان نشست </P> <P>چونك زاغان خيمه بر بهمن زدند <BR>بلبلان پنهان شدند و تن زدند </P> <P>زانك بي گلزار بلبل خامشست <BR>غيبت خورشيد بيداري‌كشست </P> <P>آفتابا ترك اين گلشن كني <BR>تا كه تحت الارض را روشن كني </P> <P>آفتاب معرفت را نقل نيست <BR>مشرق او غير جان و عقل نيست </P> <P>خاصه خورشيد كمالي كان سريست <BR>روز و شب كردار او روشن‌گريست </P> <P>مطلع شمس آي گر اسكندري <BR>بعد از آن هرجا روي نيكو فري </P> <P>بعد از آن هر جا روي مشرق شود <BR>شرقها بر مغربت عاشق شود </P> <P>حس خفاشت سوي مغرب دوان <BR>حس درپاشت سوي مشرق روان </P> <P>راه حس راه خرانست اي سوار <BR>اي خران را تو مزاحم شرم دار </P> <P>پنج حسي هست جز اين پنج حس <BR>آن چو زر سرخ و اين حسها چو مس </P> <P>اندر آن بازار كاهل محشرند <BR>حس مس را چون حس زر كي خرند </P> <P>حس ابدان قوت ظلمت مي‌خورد <BR>حس جان از آفتابي مي‌چرد </P> <P>اي ببرده رخت حسها سوي غيب <BR>دست چون موسي برون آور ز جيب </P> <P>اي صفاتت آفتاب معرفت <BR>و آفتاب چرخ بند يك صفت </P> <P>گاه خورشيدي و گه دريا شوي <BR>گاه كوه قاف و گه عنقا شوي </P> <P>تو نه اين باشي نه آن در ذات خويش <BR>اي فزون از وهمها وز بيش بيش </P> <P>روح با علمست و با عقلست يار <BR>روح را با تازي و تركي چه كار </P> <P>از تو اي بي نقش با چندين صور <BR>هم مشبه هم موحد خيره‌سر </P> <P>گه مشبه را موحد مي‌كند <BR>گه موحد را صور ره مي‌زند </P> <P>گه ترا گويد ز مستي بوالحسن <BR>يا صغير السن يا رطب البدن </P> <P>گاه نقش خويش ويران مي‌كند <BR>آن پي تنزيه جانان مي‌كند </P> <P>چشم حس را هست مرهب اعتزال <BR>ديده عقلست سني در وصال </P> <P>سخره حس‌اند اهل اعتزال <BR>خويش را سني نمايند از ضلال </P> <P>هر كه بيرون شد ز حس سني ويست <BR>اهل بينش چشم عقل خوش‌پيست </P> <P>گر بديدي حس حيوان شاه را <BR>پس بديدي گاو و خر الله را </P> <P>گر نبودي حس ديگر مر ترا <BR>جز حس حيوان ز بيرون هوا </P> <P>پس بني‌آدم مكرم كي بدي <BR>كي به حس مشترك محرم شدي </P> <P>نامصور يا مصور گفتنت <BR>باطل آمد بي ز صورت رفتنت </P> <P>نامصور يا مصور پيش اوست <BR>كو همه مغزست و بيرون شد ز پوست </P> <P>گر تو كوري نيست بر اعمي حرج <BR>ورنه رو كالصبر مفتاح الفرج </P> <P>پرده‌هاي ديده را داروي صبر <BR>هم بسوزد هم بسازد شرح صدر </P> <P>آينهء دل چون شود صافي و پاك <BR>نقشها بيني برون از آب و خاك </P> <P>هم ببيني نقش و هم نقاش را <BR>فرش دولت را و هم فراش را </P> <P>چون خليل آمد خيال يار من <BR>صورتش بت معني او بت‌شكن </P> <P>شكر يزدان را كه چون او شد پديد <BR>در خيالش جان خيال خود بديد </P> <P>خاك درگاهت دلم را مي‌فريفت <BR>خاك بر وي كو ز خاكت مي‌شكيفت </P> <P>گفتم ار خوبم پريرم اين ازو <BR>ورنه خود خنديد بر من زشت‌رو </P> <P>چاره آن باشد كه خود را بنگرم <BR>ورنه او خندد مرا من كي خرم </P> <P>او جميلست و محب للجمال <BR>كي جوان نو گزيند پير زال </P> <P>خوب خوبي را كند جرب اين بدان <BR>طيبات و طيبين بر وي بخوان </P> <P>در جهان هر چيز چيزي جرب كرد <BR>گرم گرمي را كشيد و سرد سرد </P> <P>قسم باطل باطلان را مي‌كشند <BR>باقيان از باقيان هم سرخوشند </P> <P>ناريان مر ناريان را جاذب‌اند <BR>نوريان مر نوريان را طالب‌اند </P> <P>چشم چون بستي ترا جان كند نيست <BR>چشم را از نور روزن صبر نيست </P> <P>چشم چون بستي ترا تاسه گرفت <BR>نور چشم از نور روزن كي شكفت </P> <P>تاسهء تو جرب نور چشم بود <BR>تا بپيوندد به نور روز زود </P> <P>چشم باز ار تاسه گيرد مر ترا <BR>دانك چشم دل ببستي بر گشا </P> <P>آن تقاضاي دو چشم دل شناس <BR>كو همي‌جويد ضياي بي‌قياس </P> <P>چون فراق آن دو نور بي‌ثبات <BR>تاسه آوردت گشادي چشمهات </P> <P>پس فراق آن دو نور پايدار <BR>تا سه مي‌آرد مر آن را پاس دار </P> <P>او چو مي‌خواند مرا من بنگرم <BR>لايق جربم و يا بد پيكرم </P> <P>گر لطيفي زشت را در پي كند <BR>تسخري باشد كه او بر وي كند </P> <P>كي ببينم روي خود را اي عجب <BR>تا چه رنگم همچو روزم يا چو شب </P> <P>نقش جان خويش من جستم بسي <BR>هيچ مي‌ننمود نقشم از كسي </P> <P>گفتم آخر آينه از بهر چيست <BR>تا بداند هر كسي كو چيست و كيست </P> <P>آينهء آهن براي پوستهاست <BR>آينهء سيماي جان سنگي‌بهاست </P> <P>آينهء جان نيست الا روي يار <BR>روي آن ياري كه باشد زان ديار </P> <P>گفتم اي دل آينهء كلي بجو <BR>رو به دريا كار بر نايد بجو </P> <P>زين طلب بنده به كوي تو رسيد <BR>درد مريم را به خرمابن كشيد </P> <P>ديده تو چون دلم را ديده شد <BR>شد دل ناديده غرق ديده شد </P> <P>آينهء كلي ترا ديدم ابد <BR>ديدم اندر چشم تو من نقش خود </P> <P>گفتم آخر خويش را من يافتم <BR>در دو چشمش راه روشن يافتم </P> <P>گفت وهمم كان خيال تست هان <BR>ذات خود را از خيال خود بدان </P> <P>نقش من از چشم تو آواز داد <BR>كه منم تو تو مني در اتحاد </P> <P>كاندرين چشم منير بي زوال <BR>از حقايق راه كي يابد خيال </P> <P>در دو چشم غير من تو نقش خود <BR>گر ببيني آن خيالي دان و رد </P> <P>زانك سرمهء نيستي در مي‌كشد <BR>باده از تصوير شيطان مي‌چشد </P> <P>چشمشان خانهء خيالست و عدم <BR>نيستها را هست بيند لاجرم </P> <P>چشم من چون سرمه ديد از ذوالجلال <BR>خانهء هستيست نه خانهء خيال </P> <P>تا يكي مو باشد از تو پيش چشم <BR>در خيالت گوهري باشد چو يشم </P> <P>يشم را آنگه شناسي از گهر <BR>كز خيال خود كني كلي عبر </P> <P>يك حكايت بشنو اي گوهر شناس <BR>تا بداني تو عيان را از قياس </P> Tue, 17 Nov 2009 21:28:29 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=256 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-256.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-255.aspx کی رفته‌ای زدل که تمنا کنم تو را<BR>کی بوده‌ای نهفته که پیدا کنم تو را</P> <P>غیبت نکرده‌ای که شوم طالب حضور<BR>پنهان نگشته‌ای که هویدا کنم تو را</P> <P>با صد هزار جلوه برون آمدی که من<BR>با صد هزار دیده تماشا کنم تو را</P> <P>چشمم به صد مجاهده آیینه‌ساز شد<BR>تا من به یک مشاهده شیدا کنم تو را</P> <P>بالای خود در آینه‌ی چشم من ببین<BR>تا با خبر زعالم بالا کنم تو را</P> <P>مستانه کاش در حرم و دیر بگذری<BR>تا قبله‌گاه ممن و ترسا کنم تو را</P> <P>خواهم شبی نقاب ز رویت بر افکنم<BR>خورشید کعبه، ماه کلیسا کنم تو را</P> <P>گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من<BR>چندین هزار سلسله در پا کنم تو را</P> <P>طوبی و سدره گر به قیامت به من دهند<BR>یک‌جا فدای قامت رعنا کنم تو را</P> <P>زیبا شود به کارگه عشق کار من<BR>هر گه نظر به صورت زیبا کنم تو را</P> <P>رسوای عالمی شدم از شور عاشقی<BR>ترسم خدا نخواسته رسوا کنم تو را</P> <P>با خیل غمزه گر به واثاقم گذر کنی<BR>میر سپاه شاه صف‌آرا کنم تو را</P> <P>جم دستگاه ناصردین شاه تاجور<BR>کز خدمتش سکندر و دارا کنم تو را</P> <P>شعرت ز نام شاه، فروغی شرف گرفت<BR>زیبد که تاج تارک شعرا کنم تو را</P> Thu, 12 Nov 2009 13:01:21 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=255 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-255.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-254.aspx يه شب مهتاب<BR>ماه مياد تو خواب<BR>منو مي‌بره<BR>کوچه به کوچه<BR>باغ  انگوري<BR>باغ آلوچه<BR>دره به دره<BR>صحرا به صحرا<BR>اون جا که شبا<BR>پُشت  بيشه‌ها<BR>يه پري مياد<BR>ترسون و لرزون<BR>پاشو مي‌ذاره<BR>تو آب چشمه<BR>شونه مي‌کنه<BR>موي پريشون...</P> <P>يه شب ِ مهتاب<BR>ماه مياد تو خواب<BR>منو مي‌بره<BR>تَه ِ اون دره<BR>اون جا که شبا<BR>يکه و تنها<BR>تک‌درخت ِ بيد<BR>شاد و پُراميد<BR>مي‌کنه به ناز<BR>دسشو دراز<BR>که يه ستاره<BR>بچکه مث ِ<BR>يه چيکه بارون<BR>به جاي ِ ميوه‌ش<BR>نوک ِ يه شاخه‌ش<BR>بشه آويزون...</P> <P>يه شب ِ مهتاب<BR>ماه مياد تو خواب<BR>منو مي‌بره<BR>از توي ِ زندون<BR>مث ِ شب‌پره<BR>با خودش بيرون،<BR>مي‌بره اون جا<BR>که شب ِ سيا<BR>تا دَم ِ سحر<BR>شهيداي ِ شهر<BR>با فانوس ِ خون<BR>جار مي‌کشن<BR>تو خيابونا<BR>سر ِ ميدونا:</P> <P>«ــ عمويادگار!<BR>مرد ِ کينه‌دار!<BR>مستي يا هشيار<BR>خوابي يا بيدار؟»</P> <P>مست‌ايم و هشيار<BR>شهيداي ِ شهر!<BR>خواب‌ايم و بيدار<BR>شهيداي ِ شهر!<BR>آخرش يه شب<BR>ماه مياد بيرون،<BR>از سر ِ اون کوه<BR>بالاي ِ دره<BR>روي ِ اين ميدون<BR>رد مي‌شه خندون</P> <P>يه شب ماه مياد<BR>يه شب ماه مياد...</P> <P><BR>۱۳۳۳<BR>زندان ِ قصر</P> Fri, 06 Nov 2009 20:35:29 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=254 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-254.aspx http://lovefall.blogfa.com/post-253.aspx نه قدرت که با وی نشينم<BR>نه طاقت که جز وی ببينم<BR>شدست آفت عقل و دينم</P> <P>ای دلارا، سرو بالا</P> <P>کار عشقم چه بالا گرفته<BR>بر سر من جنون جا گرفته<BR>جای عقل، عشقت يک جا گرفته<BR>خانه دل به يغما گرفته</P> <P>آفت تن، فتنه جان<BR>رهزن دين، دزد ايمان<BR>ترک چشمت نی ز پنهان</P> <P>آشکارا، ای نگارا</P> <P>خانه دل به يغما گرفته<BR>بر سر من جنون جا گرفته</P> <P>سوزم از سوز دل ريش<BR>خندم از بخت بد خويش<BR>گريم از دست بدانديش<BR>خواهمش بينم کم و بيش</P> <P>گريه راه تماشا گرفته<BR>جای عقل، عشق يک جا گرفته</P> <P>بر دل ريشم مزن نيش<BR>ز آه مظلومان بينديش<BR>کن حذر از آه درويش<BR>گوئيت دل ای جفاکيش</P> <P>آتش فتنه بالا گرفته<BR>سختی از سنگ خارا گرفته</P> Wed, 04 Nov 2009 10:08:32 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=lovefall&postid=253 lovefall http://lovefall.blogfa.com/post-253.aspx