تبليغاتX
مهمانی ماه - صائب تبریزی
از متاع عاريت بر خود دكاني چيده ام
وام خود خواهد زمن هر دم طلبكاري جدا

تا شدم بي عشق، مي لرزم به جان خويشتن
هيچ بيماري نگردد از پرستاري جدا

چون گنه كاري كه هر ساعت ازو عضوي برند
چرخ سنگين دل كند هر دم ز من ياري جدا

تكيه بر پيوند جسم و جان مكن «صائب» كه چرخ
اين چنين پيوندها كردست بسياري جدا

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اسفند 1387ساعت 2:23  توسط معز  |