| تبليغات | X |
زلف بلند توست که افتاده تا به ساق
یا ساق فتنه از سر زلف بلند توست
ای شهسوار عرصه سرمد رکاب زن
مُلک وجودْ نعل بهای سمند توست
طی طریق یار نکردست غیر یار
ای دُرّ شاهوار بگوشم ز پند توست
بگشای لب که زنده شود جانِ دل مرا
شور سر از هوای لب نوشخند توست
کردی پسند سینه ما را و در سرای
جان و دلی است بهر نثار ار پسند توست
این چون و چند دل همه در عشق و دوستی
از حسن بینهایت بی چون و چند توست
بی قند توست تلخ دهان دل نفاق
شیرین مذاق اهل حقیقت ز قند توست
روی تو آتش من و عین کمال را
در آتش تو جان و دل من پسند توست
گفتی ز عشق ره به سلامت بری ز درد
عشق تو در دل است و دلم دردمند توست
از دست حادثات به دل میبرم پناه
کاین دار امن خانه دور از گزند توست
از هر چه هست نیست صفا را به جز دلی
و آن نیز عمرهاست گرفتار بند توست
