در انتهای هر سفر
در آیینه
دار و ندار خویش را مرور می کنم
این خاک تیره این زمین
پاپوش پای خسته ام
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خدای دل
در آخرین سفر
در آیینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته ام ‚ کجا
ندیده ای مرا ؟

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم مهر 1387ساعت 23:49 توسط معز |

بیکرانه

+ نوشته شده در دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 12:54 توسط معز |